Turijn, 1926. De schuchtere, onhandige twintiger Moraldo reist vanuit zijn geboortedorp in Piëmont naar de grote stad om een paar tentamens af te leggen. Hij worstelt met zichzelf, met zijn roeping, zijn politieke voorkeur. Als zoon van een eenvoudige schoenmaker droomt hij van een leven als dat van studiegenoot Piero, die op zijn 24ste al boeken heeft geschreven, een tijdschrift en een uitgeverij heeft opgericht, en in zijn artikelen de strijd aanbindt met het fascistische regime van Mussolini.
Het gaat om de jonge intellectueel Piero Gobetti, voor wie de idealistische filosofie van Benedetto Croce een van de belangrijkste inspiratiebronnen was. (De titel van het boek is een citaat uit een van Gobetti’s brieven aan zijn vrouw.) Moraldo wil niets liever dan bevriend raken met Piero, tot zijn kringen toetreden, iets bijdragen. Hij schrijft hem brief na brief. Er komt geen antwoord.
Intussen ziet Piero zich gedwongen om vrouw en kind achter te laten en naar Parijs te vluchten, waar hij veilig zal zijn voor het fascistische regime. Als ook Moraldo zijn liefje Carlotta achterna reist naar Parijs om zijn teleurstelling te vergeten, komt het tot een toevallige ontmoeting tussen de twee jongemannen. Maar of die Moraldo brengt wat hij had gehoopt?
Ingenieus vervlecht Paolo Di Paolo (1983) het korte, maar veelbewogen leven van Piero Gobetti met dat van de fictieve Moraldo, een gewone student die Gobetti’s activiteiten met een combinatie van jaloezie en fascinatie aanschouwt. Zoals waarschijnlijk zovelen deden.
Mandami tanta vita is niet alleen een treffend portret van een toonaangevende twintigste-eeuwse Italiaanse intellectueel, het is vooral een meeslepende roman over volwassen worden en je weg vinden in het leven, over dromen en teleurstellingen.
Mandami tanta vita is uitgegeven door Feltrinelli Editore in Milaan. Deze vertaling kwam tot stand met toestemming van de uitgeverij. Eerder verschenen er vertalingen in het Frans (Belfond) en Grieks (Ikaros).
Foto: © Basso Cannarsa