“The motorway is slick with rain and ribbons of light blur past the window: hundreds, thousands of cars. People are leaving London in swarms. Returning to home towns they have not seen in decades. They are queuing at bus terminals, train stations, airports – going wherever they can find accommodation and work. … The river is rising. That’s what Cael needs to think about”.

Stel dat de Thames overstroomt. Met dat idee speelt Jenni Fagan in haar roman Zephyrs. In het vertaalde fragment (voorlopig tevens het enige gepubliceerde fragment uit het boek) maken we kennis met Cael, één van de vier protagonisten, midden in een evacuatie uit Londen. Fagan onderzoekt in de roman wat de consequenties van een dergelijke natuurramp zijn, zowel op individueel als maatschappelijk vlak. Cael laat alles achter: zijn werk, de bioscoop van zijn ouders, zijn geliefde stad. In zijn koffer zitten alleen een papiertje met een adres, een sleutel en een urn – mét inhoud. Fagans beschrijvingen van Caels busreis de stad uit, de mensen die hij ontmoet en de totaal nieuwe omgeving waarin hij terechtkomt maken het succes van haar eerste roman The Panopticon meer dan waar: de grimmige humor, enigszins absurdistische situaties en levensechte personages maken dit een boek om reikhalzend naar uit te kijken.

Jenni Fagan wordt gerepresenteerd door The Wylie Agency in Londen. Deze vertaling is tot stand gekomen met toestemming van deze organisatie.